سلامت گوساله

سلامت گوساله

تلفات گوساله ها هنوز بالا است و جای پیشرفت زیاد است. 

درصد مرگ و میر گوسالهها در هلند برای گوسالههای از زمان تولد تا 3 روزگی به 2/8 درصد میرسد و برای گوسالههایی 3 روز تا سال اول به 8/10 درصد خواهد رسید. در واقع 2/8 درصد به گوسالههایی اطلاق میشود که هنوز اتیکهای گوش نخوردهاند، این آمار شامل جنینهای سقط شده، گوسالههایی سقط شده در زمان زایمان و همچنین گوسالههایی که تگهای گوش نخوردهاند میشود، و 8/10 درصد مرگ و میر شامل گوسالههایی که از روز سوم اتیکهای گوش را خوردهاند تا یکسال خواهد بود. این آمارها نشان میدهد که درصد مرگ و میر گوساله در هلند هنوز بالا است و خیلی کار دارم برای اینکه بتوانیم به یک حد ایدهآل برسیم. 

کاهش سریع امکانپذیر است. 

بیشتر درصد مرگ و میرها گوساله در اثر اسهال های باکتریایی، ویروسی و بیماریهای تنفسی میباشد .

بیشتر متخصصان میگویند بعد از 24 ساعت میتوان 5 درصد، مرگ و میرهای گوسالهها را کاهش داد. 

یکی از مهمترین عوامل در پیشگیری درصد بالای مرگ و میر استفاده از میزان کافی کلستروم میباشد .گفته میشود هرچقدر که امکان دارد کلستروم به گوساله تغذیه شود. به صورت ایدهآل بین 4 الی 5 لیتر در 6 ساعت اول است، بهداشت محیط گوساله دانی نیز بسیار ضروری میباشد. 


تصویر (10) ویزیت مناسب گوسالهها همواره باید در دستور کار قرار گیرید. 

Calf accommodation requires precision:

پرورش موفق گوساله از ابتداء با کاه تمیز بستر شروع میشود. پس از تولد بندناف باید ضدعفونی شود و گوساله باید به مدت حداقل 14 روز در پنهای انفرادی نگهداری شوند و سپس به پنهای دسته جمعی برده شوند .بهترین روش All in ,All out است که البته این روش در بسیاری از مواقع کارساز نیست. در رابطه با بیماریهای تنفسی، استفاده از سیستم Indoor در گوساله ها، بخصوص در فصول سرد بسیار الزامی است و تهویه باید رعایت شود، فقط نباید به نحوی باشد که ایجاد کوران شود. 

شیر خام گاو میتواند سالمونلا در گوساله بوجود آورد. 

شیر گاوها ممکن است عوامل پاتوژن داشته باشند که ایجاد اشکالاتی برای گوساله نماید. بخصوص از اصلیترین پاتوژنهای قابل انتقال سالمونلا است. سالمونلا گروهی از عوامل پاتوژن باکتریایی است که از 2000 سویه مختلف تشکیل شده است و در روده و مدفوع بسیاری از حیوانات وجود دارد. در گاوهای شیری این دو سویه بیشتر وجود دارد: 

Salmonella Dublin 

Salmonella Typhimurium

بلافاصله پس از عفونی شدن حیوان توسط این پاتوژن، باکتریهای سالمونلا از مدفوع حیوان دفع میشود و تا سه الی چهار هفته ادامه خواهد داشت. از علایم آن تب شدید تا 41 الی 42 درجه سلسیوس، اسهال و سقط جنین و افزایش درصد مرگ و میر خواهد بود . 

گوساله های جوان به سالمونلا بسیار حساس میباشند. 

تمام گاوها مستعد به ابتلاء سالمونلا هستند ولی گوساله ها بیشتر .علایم دیگر آن در گله ها به دو صورت دیده میشود. 

*تعدادی از گاوها با تب بالا و سقط جنین 

*تعدادی از گاوها با اسهال و وجود لخته های خون 

علایم در گاوهای شیری خشک،تلیسه ها و گاوهای جوان نیز دیده میشود. در گاوهای خشک ممکن است گوساله های ضعیف یا سقط شده به دنیا آورند و حتی در مواردی گاو در هنگام زایش تلف شود. 

علایم بیماری سالمونلا در گلههای مختلف متفاوت است و به مقاومت گله بستگی دارد. به عنوان مثال بیماری BVD و یا Live fluke میتواند مقاومت سالمونلا را در گاو کاهش دهد. اغلب گاوها که درمان شدهاند از بیماری پاک میشوند ولی آنتیبادیهای آن بین 3 الی 9 ماه در خون و شیر وجود خواهد داشت .در هر صورت این بیماری پتانسیل رشد و تولید مثل را کاهش میدهد به همین دلیل گفته میشود که بهتر است از آن جلوگیری به عمل آید. بدترین صورت سالمونلا آنست که گاو به صورت حامل آن Carrier در آید و بدینصورت همیشه باکتری سالمونلا از طریق مدفوع خود دفع میکند. حتی زمانی که کل سیستمهای شیردهی و کل گاوداری پاک میباشد، ممکن است شیر تولیدی چنین گاوهایی آلوده به سالمونلا باشد. البته پاستوریزاسیون کردن شیر باعث از بین رفتن پاتوژنها خواهد شد. حال اگر گوسالهها از شیر چنین مادرانی شیردهی شوند شدیداً بیمار شده و اگر به موقع درمان نشوند احتمال تلف شدن آنها نیز میرود. 

در چنینی گوسالههایی اسهال، ناهنجاریهای تنفسی و تب شدید میتواند علایم درگیری باشد. 

بنابراین اگر آنتیبادیهای سالمونلا در کل شیر تولیدی مزرعه دیده شود باید توصیه کرد که از گاو مادر به گوساله خوراکدهی نشود. 

برنامههای درمانی سالمونلا 

بعد از ردیابی سالمونلا در حیوان باید سریعاً اقدامات زیر صورت پذیرد. 

  1. قرنطینه حیوان یا حیوانات مبتلا 
  2. رعایت حداکثر بهداشت 

بهداشت فردی چون بیماری Zoonosis میباشد، سگها از فارم دور شوند و پس از تماس شخص با گاو دستها کاملاً شسته شود شیر گاوهای مبتلا جداگانه شیردوشی شود و قبل از ورود به بازار مصرف پاستوریزه شود. 

شناسایی حاملین سالمونلا در گله 

از هر سه مزرعه مبتلا در دو مزرعه میتوان گاوهای Carrier را پس از بهبود بیماری مشاهده نمود .بنابراین در مزرعههای مبتلا، پس از درمان، باید به صورت مرتب آنتیبادی و یا کلی فرمهای سالمونلا در گاوهای Carrier را مورد سنجش قرار داد. بهترین راه هم استفاده از Bulk milk testing و ردیابی سالمونلا در شیر و انجام آزمایش خون است. 

آهن برای گوسالهها بسیار ضروری میباشد. 

آهن در ساختار همگلوبین و میوگلوبین وجود دارد، این ترکیبات باند کننده و سپس حمل کننده اکسیژن در بدن گوساله میباشند. آهن برای مقاومت گوساله رشد و تغییر و تبدیلات مواد مغذی بسیار مهم بوده ، و در نهایت برای سلامت بدن حیوان بسیار مهم میباشد. گوسالههای جوان بصورت غریزی سطح آهن خیلی پایینی دارند بنابراین برای سلامت کامل گوساله احتیاج به مقادیر بیشتری آهن میباشد. 

سطح آهن بدن گوسالهها بسیار متغییر میباشد. 

مقدار آهن موجود در بدن گوساله بستگی به فصل، نژاد، سرعت رشد، تغذیه، سطح علوفههای خشبی وآب دارد. و در بسیاری از مواقع آنقدر سطح آهن بدن گوساله پایین خواهد بود که در نهایت گوسالههااحتیاج به مقادیر بیشتری آهن خواهند داشت. حال چه بصورت مکمل غذایی و چه بصورت تزریقی. 


کمبود آهن در مواقعی ممکن است در همان زمان تولد رخ دهد. 

بسیاری از گوسالهها در همان زمانهای ابتدای تولد دچار کمبود آهن میباشند که نتیجه آن کمخونی و حتی شیوع بیماریهای تنفسی خواهد بود. کمبود آهن باعث کاهش تولید خون و کاهش رشد خواهد شد. در این گوسالهها استفاده از مکمل آهن ضروری است. 

پژوهشی در مورد استفاده از آهن اضافی برای گوسالهها 

در یک پژوهشی در آلمان 50 گوساله را از روز چهارم تا چهاردهم مورد آزمایش قرار دادند. تمام گاوها در سه روز هفته اول کلستروم مصرف نمودند. در هفته دوم نصف آنها شیر مادر دریافت نمودند و نصف دیگر شیر جایگزین CMR SPRAYFO دریافت کردند. 

نتایج پژوهش: در روز چهارم ،33 درصد گوسالهها کمبود آهن شدید نشان دادند. و 25 درصد آنها کمبود آهن در مقدار پایین داشتند. در روز چهاردهم گوسالههایی که CMR دریافت کرده بودند، آهن بیشتری نسبت به گوسالههایی که شیر مادر داشتند نشان دادند. در گروه CMRها 52 درصد گوسالهها مقدار آهن کاملاً مناسب داشتند، در صورتیکه در گوسالههایی که شیر مادر دریافت میکردند فقط 25 درصد آنها آهن کافی داشتند و 75 درصد آنها کمبود آهن نشان دادند. 

پژوهشی دیگر در راستای استفاده از سطوح بیشتر آهن

بر مبنای مقدار سطح ناکافی آهن حتی در روز 14 نیز آزمایش زیر انجام شد، به اینصورت که گوسالهها در دو روز اول از منابع مکمل آهن مورد تغذیه قرار گرفتند. برای این منظور گوسالهها به دو گروه تقسیم شدند 

یک گروه دکستران آهن 1000 میلیگرم به صورت تزریق دریافت کردند. 

گروه دیگر کلستروم مصرف نمودند و از طریق کلستروم مکمل آهن به آنها خورانده شد . 

در روز چهارم و چهاردهم هموگلوبین و سطح آهن بدن گوساله مورد آزمایش قرار گرفت. همچنین از 13 گوساله که آهن مصرف نکرده بودند نیز نمونه خونی گرفته شد. 

نتیجهگیری 

تجویز آهن هم از طریق تزریق و هم از طریق شیر پیشرفت قابل توجهی بر سطح هموگلوبین خون داشت و بیشترین افزایش در گوسالههایی دیده شد که آهن را از طریق کلستروم دریافت نمودند. 


زمان اندازه گیریکنترلتامین آهن کلستروم طریقتامین آهن از تزریق مستقیم طریق


روز ها

تعداد گوسالهها

آهن بالا

آهن پایین

تصحیح سطح آهن


روز چهارمروز چهاردهم
1313
46%31%
31%46%
2323



روز چهارمروز چهاردهم
1313
15%8%
8%0%
7792



روز چهارمروز چهاردهم
2422
13%0%
25%18%
6282


جدول(3) اثرات استفاده از آهن بصورت تزریقی و بصورت خوراکی در سطح آهن خون گوسالهها. 

نتایج پژوهش بسیار جالب بود .77 درصد گوساله در همان چهار روز نخست سطح آهن بدن آنها کاملاً تصحیح شده بود. 

75 درصد از گوسالههایی که آهن دریافت نکرده بودند کمبود آهن نشان دادند .پس از روز چهارم با وجود مکملهای آهن 15 درصد (آهن با کلستروم) و 13 درصد (آهن با تزریق) هنوز کمبود آهن حاد نشان دادند ولی بعد از چهارده روز تصویر کاملاً عوض شد. برای گوسالههایی که آهن از کلستروم دریافت کردهاند %92 سطح بهینه آهن داشتند و برای گوسالههایی که از طریق تزریق آهن مصرف نمودند 82 درصد بودند. در گروه کنترل هیچ تغییری مشاهده نشد و 77 درصد گوسالهها از کمبود آهن رنج میبردند. مقدار 5/0 میلیگرم/لیتر سطح آهن در شیر گاو بسیار پایین است. گوسالهها احتیاج به 100 میلیگرم آهن در روز دارند، بنابراین شیر گاو کافی نخواهد بود و مقدار آهن از طریق مکمل سازی باید برای گوسالهها مهیا شود. تجویز آهن بلافاصله پس از تولد برای گوسالهها توسط Sprayfo vimix امکانپذیر است، کهبه اندازه تزریق آهن اثربخش است. باید یادآور شد که همان آهن در CMR بین 80 الی 100 میلی/گرمدر لیتر است. کنسانتره همچنین از لحاظ آهن غنی است. استفاده از 5/0 کیلو کنسانتره در روز آهن موردنیاز را تامین میکند. گرچه این موضوع بعد از هفته چهارم ممکن است صورت گیرد . 

حتی زمانی که از CMR به تنهایی استفاده میشود، ما پیشنهاد میکنیم که مکملهای آهن به کلستروم و شیر اضافه شود .SPRAYFO VIMIX 

به همین دلیل بسیار مناسب است که 5 گرم در روز برای 3 الی 4 روز به کلستروم اضافه شود . 

Hygiene and monitoring prevents ruminal drinking in calves:

آشامیدن شکمبهایی گوساله را مریض کرده و احتمال مرگ را در گوساله افزایش میدهد، که البته با مدیریت صحیح خوراکدهی میتوان بر این مشکل فائق آمد. تحت شرایط عادی، شیر خورده شده توسط گوساله مستقیماً به معده چهارم (شیردان) میرود. اگر رفلکس ناودان مری اختلال در کارش بوجود آید شیر وارد شکمبه میشود، یا اگر بیش از حد شیر، یا آب پس از مصرف شیر باعث خواهد شد که مقداری از این شیر وارد شکمبه شود. این موضوع در هضم اختلال وارد کرده و در نتیجه نفخ بوجود میآورد حتی مدفوع گوساله شبیه گل یا خاکرس خواهد شد. به همین علت است که به این حالت که گوساله شیر 

.گفته میشود Clay defector

علایم ورود مایعات به داخل شکمبه 

گوسالههایی که شیر در شکمبه آنها وارد میشود نفخ میکنند و در سمت چپ بدنشان برآمدگی بوجود میآید. این گوساله اکثر اوقات آشامیدن شیرشان کاهش میابد و همچنین کولیک یا دل درد میگیرند. موی گوسالهها خشن و زبر خواهد بود، چشم این گوسالهها فرو رفته و خواب آلود خواهد بود و در عرض پنج روز مدفوع در این گوساله گل مانند و بسیار سفت و بتونی شکل خواهد شد و رنگ آن به خاکستری میزند. رشد گوساله به شدت کاهش میابد و به شدت کاهش وزن پیدا میکند و رشد و توسعه شکمبه نیز مختل خواهد شد. 

چگونه از ورود مایعات به داخل شکمبه گوساله جلوگیری به عمل آوریم. 

لغات کلیدی در جلوگیری از مصرف شیر در شکمبه گوساله عبارتست از: بهداشت گوساله و کنترل کردن صحیح خوراکدهی . 

بلافاصله پس از مصرف شیر به گوسالهها آب ندهید حداقل یکساعت صبر کنید. 

ترافها و آبخوریها را چندین متر دورتر از ماشینهای شیردهی قرار دهید. 

در هنگام آشامیدن اگر گوساله کاملاً خود را خم میکند، از این حالت خم کردن گوسالهها جلوگیری به عمل آورید. این حالت غیر طبیعی نوشیدن است و برای رفلکس ناودان مری مناسب نیست. مقدار شیر را درستو صحیح برای حیوان تامین کنید. یعنی به میزان 1 کیلوگرم پودر شیر به ازاء هر 6 الی 7 لیتر آب یا125 الی 150 گرم شیر به ازاء هر لیتر آب . 

*شیر را بخوبی حل کرده و در زمانهای معین همیشگی خوراکدهی شود. 

*درجه حرارت شیر مناسب و در 40 الی 41 درجه سلسیوس را داشته باشد مخصوصاً خیلی سرد نباشد. 

*شیرخوریها کاملاً تمیز باشد. 

*سرپستانکها را همیشه کنترل کرده و همیشه تعویض شوند. 

*اگر از ماشین شیردوشی استفاده میشود مقدار درجه حرارت و همچنین تمیزی دستگاه چک شود و همچنین میزان خروجی دستگاه نیز همیشه کنترل شود. 

*اگر گوساله مریض است و ناهنجاریهای تنفسی دارد میزان مصرف شیر باید تنظیم شود. 

Treating ruminal drinking

درمان Ruminal drinking به صورت زیر است: 

• شکمبه را با استفاده از تیوبهای شکمبهایی و با آب گرم شستشو داده و سپس این آب را دوباره از شکمبه خارج کنید. سر گوساله را پایین و شکمبه را به سمت بالا نگه دارید این کار خروج آب را از شکمبه سریعتر میکند. اگر درمان بالا (شستشو) موثر نبود، دیگر شیر ندهید و فقط به مدت 2 روز آب ولرم به گوساله دهید تا بصورت طبیعی شیر موجود در شکمبه تخلیه شود. هیچگونه الکترولیتی به گوساله ندهید زیرا بعضی از آنها شکر دارند (قند دارند) و این قند میتواند تخمیر شود و تولید گاز نماید. 

به گوساله فضا دهید تا بتواند در اطراف راه برود. بعد از شستشو شکمبه میتوانید دوباره خوراکدهی به گوساله را شروع کنید. ولی از سطلها و پستانکهای جدید استفاده نمایید. سطلها را در ارتفاع 80 الی 100 سانتیمتری قرار دهید و شیر را کاملاً گرم نماید. کار را با 1 لیتر شیر دوبار در روز شروع کنید، همچنین حداقل 4 لیتر آب گرم نیز در بعد از ظهر و عصر برای گوسالهها فراهم کنید. اگر هیچگونه واکنش منفی رخ نداد آنوقت مقدار شیر را افزایش دهید .میتوان از علوفههای خشبی یا یونجه نیز استفاده کرد تا شکمبه فعالیت اصلی خود را مجدد اً آغاز نماید. هیچوقت از پلت در هفته اول استفاده نکنید. برای بالا بردن سیستم ایمنی، ویتامین و مواد معدنی را به صورت تزریقی و یا مکمل سازی شده در شیر استفاده نمایید. 

آب بسیار مهم و با اهمیت است. 

آب مهمترین و حیاتیترین ماده مغذی برای گوساله است، و بنابراین گوسالهها همواره باید دسترسی به آب تمیز داشته باشند. اگر مصرف آب آشامیدنی کاهش یابد مصرف خوراک کاهش خواهد یافت و متعاقب اً مقدار دریافت انرژی گوساله کاهش و سیستم ایمنی تضعیف میگردد . بین 75 الی 85 درصد وزن بدن گوسالهاز آب تشکیل شده است و نقش آب در فیزیولوژی بدن بسیار مهم است.گوساله نسبت به گاوهای مسنتراحتیاج به آب بیشتری بر اساس کیلوگرم وزن بدن خود دارد. 

بطور معمول احتیاجات آب گوساله نزدیک 10 الی 20 درصد وزن بدن میباشد. گوساله 1 لیتر آب برایساختن بافتهای جدید و 1 لیتر آب نیز برای ادرار احتیاج دارد .5/0 الی 8/0 لیتر آب نیز در طول روز توسط مدفوع از دست میدهند. اگر گوساله اسهال داشته باشداین مقدار به 3 الی 4 برابر افزایش خواهد یافت. درجه حرارت محیط نیز بر روی مصرف آب گوساله بسیار تاثیرگذار است. اگر درجه حرارت 10 درجه باشد مصرف بین 1/3 الی 5/3 لیتر به ازاء هر کیلوگرمقدار ماده خشک هضم شده افزوده خواهد شد .اگر درجه حرارت محیط به 21 درجه سلسیوس برسد مصرف آب 4/4 لیتر به ازاء هر کیلوگرم ماده خشک اضافه خواهد شد. و در درجه حرارت 29 درجه سانتیگراد به 6 لیتر افزایش نیز میرسد. 

منابع آبی کافی و با کیفیت بالا در نهایت باعث افزایش مصرف خوراک و افزایش وزن بهتر و بیشتر میشود. 

پژوهشها نشان میدهد در زمانی که گوساله CMR مصرف میکند به همراه آن اگر آب نیز در اختیار داشته باشد مصرف علوفههای خشبی و کنسانتره نیز افزایش میابد. همچنین دسترسی آزاد آب باعث بهبود رشد و توسعه شکمبه میشود. شرکت شلوتن بر روی اثرات دسترسی آزاد آب در مزارع پژوهشهایی انجام داده است. و نتایج آن به صورت زیر است: 



گروه 1

دسترسی آزاد به آب

گروه 2

دسترسی محدود به آب

وزن تولید (کیلو گرم)39/839/7
وزن بدن در هفته 10 (کیلوگرم)87/4
76/1
مصرف خوراک--
اسپرایفو زرد40/740/1
مقدار مصرف کنسانتره  (کیلوگرم)62+(52/1%)32/6
متوسط وزن کسب شده 0 - 10 هفته  (کیلوگرم)31+(680%)520


جدول)4( نتایج حاصل از دسترسی محدود و نامحدود آب در گوسالهها 

پژوهشهای فوق نشان میدهد که کاهش در مصرف آب باعث تاخیر در سرعت رشد میشود. به همین دلیل گوسالهها همواره به آب تمیز و با کیفیت بالا احتیاج دارند. مصرف آب روزانه گوساله همیشه باید چک شود. 


تصویر (11) بهترین نوع آخوری برای گوسالهها، آبخوری کاسهایی است. 

کیفیت آب مصرفی باید خوب باشد. 

کیفیت آب نقش بسیار ضروری را در تغذیه گوساله ایفاء میکند. کیفیت پایین آب نه تنها مصرف خود آب را کاهش میدهد، بلکه روی سلامت و رشد حیوان نیز اثر نامطلوب خواهد داشت. حتی داروهای درمانی که از طریق آب آشامیدنی در اختیار گوساله قرار میگیرد نیز در آبهای با کیفیت پایین قدرتشان کاهش میآبد. از طرفی آب با کیفت پایین باعث گرفتگی وسایل مرتبط مثل آبخوریها، شلنگها و پیپتها میشود. 

در مورد استفاده از آب چشمه مراقب باشید. 

از آب چشمه اگر استفاده میشود همیشه باید مواظب کیفیت آن باشیم. آب چشمه در کل کیفیت ثابتی ندارد ،بنابراین همیشه دامدارانی که از آب چشمه استفاده میکنند سالی چهار بار باید آب خود را جهت آزمایشات کیفی آنالیز نمایند. آب لولهکشی Tap water بهتر است. نصحیت اسپریفو آنست که از آب لولهکشی برای گوسالههای خود استفاده نمایید که هیچ آلودگی میکروبی و پرتوزآ در آن دیده نشود. حتی گفته میشود از آبی که خودتان مصرف میکنید به گوساله خوراکدهی شود. 


تصویر(12) کیفیت نامطلوب آب گوسالهها در یک گاوداریی که افزایش وزن گوسالهها در این گاوداریبسیار پایین بود. 


تصویر (13) کیفیت مطلوب آب در موجود برای گوسالهها 


تصویر (14) استفاده از نیپل نیز در باکسهای انفرادی میتواند بسیار مفید باشد. 


جهت پیشگیری از بیماری یون (پاراتوبرکلوسیس) قوانین اجرای قوانین سختگیرانه بهداشتی ضروری است. 

با بهداشت مناسب میتوان از شیوع و درگیری گوساله با PT جلوگیری به عمل آورد. گوسالهها با مدفوع و شیرگاو مبتلا نباید در تماس باشند. این بیماری مسری بوده و توسط تورم شدید در ناحیه شکم مشخص میشود این بیماری توسط مایکوباکتریوم آویوم پاراتوبرکلوسیس ایجاد میشود که در گاوها مشاهده شده است . 

تولید شیر در مزارع آلوده سطح پایین دارد. 

بسیاری از گاوها در یک گاوداری ممکن است به این باکتری آلوده باشند که باعث نوسان در سلامت گله ،کاهش وزن در هنگام تولد و ضعف در سیستم ایمنی و کاهش تولید شیر گله گردد. بنابراین زیانهای اقتصادی حاصل از این بیماری بسیار شدید است. پژوهشها نشان داده که تولید شیر گاهی اوقات تا 5/19 درصد در دامهایی که علایم کلینکی را نشان میدهند افت میکند. کاهش بین 6 الی 10 درصد در دامهایی که تحت آلودگی کلینکی باشد مشخص است. 

پیشگیری از پاراتوبرکلوزیس و جدا نمودن گوساله از گاو. 

آلودگی ممکن است در مراحل اولیه رخ دهد، دقیق اً بلافاصله پس از گوسالهزایی ،گوساله از طریق کلستروم ،شیر، مدفوع و یا بزاق آلوده میشود .احتمال ابتلا به این بیماری در گوسالهها تا قبل 6 ماهگی بیشتر است .بلع 01/0 گرم از مدفوع آلوده که 10000map باکتری دارد کافی است که گوساله را مبتلا نماید. علایم کلینکی به سرعت قابل مشاهده نخواهد بود بنابراین گوسالهها حتماً باید از گاوها بخصوص گاوهای مبتلا جدا شوند. 

پژوهشهای زیادی برای مقابله با پاراتوبرکلوسیس صورت گرفته است 

سه راه اصلی : 1-جداسازی دام آلوده از سایر دامها 

                        2-واکسیناسیون گله 

                        3-رعایت کامل اصول بهداشتی 


نمودار (3) درصد ابتلاء گوسالهها به پاراتوبرکلوسیس 

نکاتی مهم که دراین رابطه باید رعایت شود 

جایگاه گوسالهها باید تمیز و کاملاً جدا باشد 

بهداشت محیط و جایگاه رعایت شود 

بلافاصله پس از گوسالهزایی گوسالهها به پنهای انفرادی برده شوند 

گوسالههای جوان شش ماهه را از گوسالههای جوانتر از خود جداگانه نگهداری کنیم 

فقط کلستروم تمیز در اختیار گوساله قرار دهیم 

کلستروم مخلوط را با شیرهایی که cell count بالایی دارند را ندهیم 

پس از 2 روز مصرف کلستروم به شیر خشک روی بیآوریم 

علوفههای تمیز در اختیار گوساله قرار دهیم و از خوراکدهی علوفههایی که از مراتع و با کود حیوانی کوددهی شدهاند پرهیز کنیم. پارا توبرکلوسیس براحتی از طریق شیر آلوده گاو به گوساله منتقل میشود .

بنابراین sprayfo میتواند قسمت مهمی از برنامه بهداشتی گله باشد. باکتری این بیماری توسط U.V ray یا درجه حرارت پاستوریزاسیون از بین میرود. اسپرایفو شامل محصولات پاستوریزاسیون است بنابراین عاری از باکتری پاراتوبرکلوسیس میباشد. 

محیط کاری